Pięć bondów z Craigiem — i gdzie je naprawdę nakręcono

Seria, która pierwszy raz w historii Bonda miała ciągłą fabułę i zakończenie. A dla podróżującego jest jeszcze jedną rzeczą: listą miejsc.

Autor: Grzegorz Gawlik · September 8, 2026

Pięć filmów, w których Craig zagrał Bonda, tworzy pierwszy w historii tej serii zamknięty ciąg — z rozwijającą się historią bohatera i z finałem, którego wcześniej w tych filmach nie było. Ostatni z nich, „Nie czas umierać", domyka wątek, a nie tylko kończy przygodę.

Nie jest to jednak strona o kinie i nie będę tu układał rankingu. Interesuje mnie to, co w tych filmach jest podróżnicze: plenery, które w nich występują, oraz to, jak często kraj pokazany na ekranie nie jest krajem, w którym kręcono.

Pięć filmów i ich miejsca

Najciekawszym przypadkiem jest tu Boliwia, która w rzeczywistości jest Chile: pustynne sceny zrealizowano w Atakamie, w rejonie, o którym pisałem przy Chuquicamacie i przy najwyższym wulkanie Ziemi. Ta pustynia jest w kinie używana jako „obcy krajobraz" regularnie i nie bez powodu.

Meksykańskie otwarcie i święto zmarłych

Sekwencja otwierająca „Spectre" rozgrywa się w Meksyku w czasie obchodów święta zmarłych i jest jednym z niewielu przypadków, w których film wpłynął na samo święto: rozbudowana parada w stolicy jest zjawiskiem nowszym niż tradycja, którą pokazuje.

O tym, jak te obchody wyglądają w rzeczywistości i czym różnią się od Halloween, napisałem przy meksykańskim święcie zmarłych. Warto to wiedzieć przed wyjazdem, bo film utrwalił obraz widowiskowy, a nie domowy — a sedno tego święta jest w domach.

Matera i wyspa z finału

„Nie czas umierać" otwiera się we włoskiej Materze — mieście wykutym w skale, z zabudową w formie jaskiń mieszkalnych. To miejsce realne i dostępne, a scena pościgu jest w nim rozpoznawalna ulica po ulicy.

Wyspa z finału leży natomiast na północy i została złożona z kilku lokalizacji, w tym z plenerów na Wyspach Owczych i w Norwegii. Miejsca w takiej formie, w jakiej widać je na ekranie, nie da się odwiedzić — to montaż, nie adres.

• 🎬 Matera — realna i rozpoznawalna; można iść śladem scen
• 🏝️ Wyspa z finału — złożenie kilku lokalizacji, nie jedno miejsce
• 🏔️ Norwegia — drogi i jeziora w scenach pościgu
• 🇨🇱 Atakama jako Boliwia — najczęściej powtarzana podmiana w tej serii

Co z tego zostaje

Dla widza pięć filmów Craiga zostaje jako jedna, domknięta historia — i to jest w tej serii nowość. Dla kogoś, kto podróżuje, zostaje coś innego: przypomnienie, że kino pokazuje krajobrazy, a nie kraje, i że nazwa na ekranie bywa dekoracją.

Warto dodać jedną rzecz, którą widzi się dopiero po latach: te filmy zmieniały się razem z tym, jak wygląda podróżowanie. W pierwszych częściach egzotyka jest jeszcze pokazywana jako coś odległego i trudno dostępnego, w ostatnich — jako miejsca, do których lecą tanie linie i w których stoi hotel sieciowy. To nie zarzut wobec filmów, a obserwacja o dwudziestu latach.

Nie odbiera to filmom niczego. Odbiera natomiast sens planowaniu wyjazdu wyłącznie po to, żeby zobaczyć konkretne kadry — bo część z nich nie istnieje w jednym miejscu. Więcej tekstów jest w felietonach i wywiadach.

Frequently asked questions