Elbrus czy Mont Blanc — który szczyt jest najwyższy w Europie

Spór nie dotyczy pomiarów. Dotyczy tego, gdzie kończy się Europa.

Odpowiedź zależy od tego, gdzie poprowadzisz granicę kontynentu — i to jest cała treść sporu. Jeśli Kaukaz należy do Europy, najwyższa góra Europy to Elbrus. Jeśli granica biegnie na północ od Kaukazu, jest nią Mont Blanc.

Oba szczyty są zmierzone dobrze i nikt nie kwestionuje ich wysokości. Elbrus jest wyraźnie wyższy — różnica przekracza tysiąc metrów. Gdyby to była kwestia pomiaru, spór skończyłby się dawno.

Problem polega na tym, że granica Europy i Azji nie jest granicą naturalną ani polityczną, tylko konwencją. A konwencji jest kilka.

Najwyższa góra Europy zależy od granicy kontynentu

Najczęściej przyjmowany przebieg prowadzi granicę wzdłuż grzbietu Kaukazu. Przy tym wariancie Elbrus, leżący po północnej stronie głównego grzbietu, jest w Europie — i to on jest najwyższym szczytem kontynentu.

Wariant drugi prowadzi granicę depresją kumo-manyczską, na północ od Kaukazu. Wtedy cały Kaukaz wraz z Elbrusem trafia do Azji, a najwyższym szczytem Europy zostaje Mont Blanc.

Wariant trzeci, dziś rzadszy, prowadzi granicę rzeką Kumą i Terekiem albo wzdłuż granic państwowych. Skutek zwykle taki sam jak w wariancie drugim.

Gdzie granicaNajwyższy szczyt EuropyKto tak liczy
grzbiet KaukazuElbruswiększość opracowań geograficznych, Korona Ziemi
depresja kumo-manyczskaMont Blancczęść szkół geograficznych, zwłaszcza starszych
Kuma i Terek / granice państwMont Blancujęcie historyczne, dziś rzadsze

Który wariant przyjmuje się dziś

W praktyce dominuje wariant pierwszy. Listy Korony Ziemi — siedmiu najwyższych szczytów kontynentów — w wersji Messnera i w większości współczesnych zestawień umieszczają Elbrus jako szczyt Europy. To dlatego na Elbrus jeździ tylu zdobywców Korony.

Dlaczego wysokość Mont Blanc się zmienia

To osobne źródło zamieszania. Mont Blanc jest zwieńczony czapą lodową, a jej grubość zmienia się z roku na rok. Pomiary powtarza się cyklicznie i za każdym razem wychodzi nieco inna liczba.

Wysokość skalnego wierzchołka jest stała; zmienia się to, co na nim leży. Dlatego nie podaję tu konkretnej wartości w metrach — każda, którą bym wpisał, zdezaktualizuje się przy kolejnej kampanii pomiarowej. Aktualny wynik znajdziesz u francuskich geodetów.

Elbrus takiego problemu nie ma. Jest wulkanem, jego wierzchołek jest skalny pod lodem, a podawana wysokość jest stabilna między źródłami.

Warto przy okazji zauważyć, że Elbrus ma dwa wierzchołki i bywają one mylone. Wyższy jest zachodni i to on liczy się jako szczyt; wschodni jest o kilkadziesiąt metrów niższy. Zdarza się, że relacje z wejścia dotyczą w rzeczywistości wierzchołka wschodniego, bo droga na niego bywa krótsza z siodła.

Ta różnica ma znaczenie praktyczne dla każdego, kto wchodzi na Elbrus w ramach Korony Ziemi — liczy się wierzchołek zachodni, a przejście z siodła na właściwy szczyt to dodatkowy odcinek, zwykle w najgorszej porze dnia pod względem pogody.

Elbrus czy Mont Blanc — który jest trudniejszy

Skoro tak wielu ludzi jedzie na Elbrus po Koronę Ziemi, warto powiedzieć jedno: wyższy nie znaczy trudniejszy technicznie, ale nie znaczy też łatwy.

Elbrus jest technicznie prostszy — normalna droga od południa to w dużej mierze marsz po lodowcu, wspomagany kolejką i ratrakiem. To właśnie ta pozorna łatwość jest tu problemem: na Elbrusie regularnie giną ludzie, najczęściej z powodu wysokości i gwałtownych załamań pogody, a nie trudności technicznych.

Mont Blanc jest krótszy i niższy, ale drogi normalne wymagają poruszania się w rakach, asekuracji na lodowcu i przejścia odcinków zagrożonych spadającymi kamieniami. To teren, gdzie umiejętności są potrzebne od początku.

Opis dotyczy stanu z okresu, w którym powstawał ten tekst, i nie zastępuje sprawdzenia aktualnej prognozy, komunikatów służb ratowniczych ani — tam, gdzie jest wymagany lub rozsądny — przewodnika górskiego. Warunki na obu szczytach zmieniają się z dnia na dzień, a przepisy dotyczące wejść bywają zmieniane w trakcie sezonu.

O tym, jak przepisy wpływają na wejścia w masywie Mont Blanc, pisałem osobno w tekście o mont blank. Kto planuje którykolwiek z tych szczytów, powinien też sprawdzić, czy jego polisa obejmuje wysokogórską turystykę — o tym jest tekst o ubezpieczeniu na szlaki bez granic.

Więcej tekstów tego rodzaju znajdziesz w dziale teksty z działu Felietony i wywiady — między innymi rozmowę z Marianem Bałą o historii polskiego himalaizmu oraz tekst o tym, czy turyści powinni wchodzić na nowa zelandia wulkany.

Frequently asked questions

Która góra jest najwyższa w Europie — Elbrus czy Mont Blanc?

Zależy od przyjętej granicy kontynentu. Przy najczęściej stosowanym wariancie, prowadzącym granicę grzbietem Kaukazu, jest to Elbrus. Przy granicy poprowadzonej depresją kumo-manyczską Kaukaz trafia do Azji i najwyższy zostaje Mont Blanc.

Czy Elbrus leży w Europie?

W dominującym dziś ujęciu tak — Elbrus znajduje się po północnej stronie głównego grzbietu Kaukazu, a granicę prowadzi się właśnie tym grzbietem. Zestawienia Korony Ziemi traktują go jako szczyt Europy.

Czy Mont Blanc to wulkan?

Nie. Mont Blanc to masyw krystaliczny, zbudowany głównie z granitów i skał metamorficznych. Wulkanem jest natomiast Elbrus — i to on ma budowę stożka z dwoma wierzchołkami.

Dlaczego wysokość Mont Blanc jest różna w różnych źródłach?

Bo szczyt wieńczy czapa lodowa, której grubość zmienia się z roku na rok. Pomiary powtarza się cyklicznie i każda kampania daje nieco inną wartość. Skalny wierzchołek pozostaje na stałej wysokości.

Który szczyt jest trudniejszy?

Technicznie trudniejszy jest Mont Blanc — drogi normalne wymagają raków, asekuracji na lodowcu i przejścia odcinków zagrożonych kamieniami. Elbrus jest prostszy technicznie, ale wyższy, i to wysokość oraz gwałtowne załamania pogody odpowiadają tam za większość wypadków.